...

Gdyby mi kiedyś dawno temu ktoś starszy i mądrzejszy powiedział, jakie będą skutki siedmiu lat faszerowania się hormonami, bez chwili wahania z miejsca zrobiłabym sobie dziecko i byłabym dziś szczęśliwą matką.

A tak, to teraz mogę sobie co miesiąc chlipać dyskretnie w poduszkę, pluć w brodę i przeklinać lekarzy za te wszystkie piękne kłamstwa.

'Przecież znasz wszystkie moje chwyty...

...życie moje'

Boję się o tym mówić, nie chcę, żeby znów skończyło się jak zawsze, jak dawniej, kiedy każde okupione wysiłkiem wyjście z doła kończyło się kolejnym widowiskowym upadkiem.

Boję się o tym pisać, bo nie rozumiem, co się zmieniło, a ponieważ nie znam i nie ogarniam przyczyny, nie wiem, czy jeśli coś pójdzie nie tak, będę potrafiła to wskrzesić.
.
Może dlatego z niedowierzaniem otwieram co rano oczy i sprawdzam, czy to nie był sen. Bo mimo, że nie mam czarodziejskiej różdżki, która kasuje codzienne problemy, chce mi się żyć.

G e n e r a l n y r e m o n t g ł o w y.

'Je te donne la plume pour que tu dessines
la plus belle ville que t'aies connue
le plus bel hymne que t'aies voulu
je te donne la plume
moi j'en veux plus
je te donne la plume pour savoir vivre
parler, écrire et danser
pour rester ivre, bien éveillé
je te donne la plume et mes conneries,
garde-les
je te donne la plume pour que t'inscrives
perpétuellement la vie à construire
ce mouvement si dur
je te donne la plume
moi j'en veux plus
voilà une heure
que je t'attends
voilà mon coeur prudence en sortant
compter les heures
depuis longtemps
est revenu mon coeur
déposé en sortant'
('La plume', Louise Attaque)

Boję się planów, plany posiadają magiczną właściwość pokazywania mi fakera za każdym razem, kiedy nieśmiało uwierzę, że zaczynam wychodzić na prostą.

Z pamiętnika przykładnej żony.

Zawsze bawiły mnie opinie, że dopiero po ślubie nadchodzą najpiękniejsze dni, że wtedy pojawia się prawdziwe szczęście i pełnia miłości, że ślub zmienia wszystko, pyk, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, sielanka rodem z klasyki Disneya.

Tymczasem wychodzi na to, że przeczucia mnie nie myliły - ciuchy do prania nadal trzeba zbierać za facetem z losowo wybranych zakątków mieszkania, brudne gary jak nie zmywały się nigdy same tak dalej nie chcą, a niekończąca się opowieść pod tytułem 'kto dzisiaj wychodzi z psem' ogłasza kontynuację na kolejne sezony.

...

- Przeraża mnie stopień trudności w tej grze. - powiedziała któregoś wieczoru moja siostra. - W sensie? - zapytałam. - W sensie, że w naszym życiu.

I nie mogłam nie przyznać jej racji.

'Mówisz mi kim mam być, w czym najlepiej mi jest do twarzyyy...

...same chujowe słowa!'
- cytując klasyka.

Tabuny ludzi za wszelką cenę usiłujących udowodnić, że wiedzą lepiej, doprowadziły mnie do miejsca, z którego nie ma odwrotu.

Nie godzę się, proszę państwa, na dyktowanie warunków. Nie chylę pokornie czoła by wysłuchać, co to muszę, a czego nie powinnam. Nie interesuje mnie, co kto myśli o tym jak wyglądam, ile mam kolczyków, z kim sypiam, skąd mam pieniądze, ile mam pieniędzy, kiedy skończę studia, kiedy wezmę ślub, kiedy będę mieć dziecko.

I nie akceptuję żadnej wersji mnie innej niż moja własna.
.
.
.
obecnie spędzam czas miło i leniwie - jak zawsze! do pobudek bladym świtem można się przyzwyczaić, do poszatkowanych drutami rąk i połamanych paznokci również, a skrzynki pełne owoców i warzyw dźwiga się lekuchno, jak 20-30 kilo pierza, niekończąca się masakra spowszedniała i nie jest czymś, na co można by legalnie ponarzekać. bawię się i wypoczywam!

w tak zwanym międzyczasie organizuję też małą prywatną rebelię i już nie mogę się doczekać min szeroko pojętej 'rodziny', gdy wieść gminna poniesie iż...

[bo jakby ktoś znów się zapomniał, to uprzejmie donoszę
--
to
jest
MOJE
życie.]

Nie macać nektarynek.

Przyjdzie taka menda społeczna, przerzuci dwadzieścia sztuk, a kupi dwie. A za godzinę można te rozdziabane owoce wsadzić sobie w dupę, bo wszystko zaczyna się psuć.

Pobytowi na wsi jak zwykle towarzyszy światła maksyma mojej siostry -
-- gdyby połowie ludzi na świecie zrobić lobotomię, życie było by piękniejsze.

Szlachta pierdolona.
.
.
.
nie, to 'coś' na twarzy nie przeszkadza mi w jedzeniu. to kolejne w języku również nie przeszkadza mi ani w jedzeniu, ani całowaniu ani w robieniu laski mi nie przeszkadza i przysięgam, że jeśli jeszcze ktoś o to dziś z kretyńskim uśmiechem zapyta, to przypierdolę mu w ryj.

/nie lubię ludzi. bardzo.